Η 15η Φεβρουαρίου – Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου (World Day against Childhood Cancer, International Childhood Cancer Day), έχει καθιερωθεί με πρωτοβουλία της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Οργανώσεων Γονέων με Καρκινοπαθή Παιδιά (International Confederation of Childhood Cancer Parent Organizations, I.C.C.C.P.O.)., με σκοπό να ενημερώσει, να ευαισθητοποιήσει και να ενισχύσει την κοινωνική ενσυναίσθηση σε παγκόσμια κλίμακα.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, περισσότερα από 400.000 παιδιά και έφηβοι έως 19 ετών νοσούν από καρκίνο κάθε έτος παγκοσμίως, εκ των οποίων μόνο ένα μικρό ποσοστό (δεν μπορεί να αποτυπωθεί έγκυρα με αριθμούς καθώς σε πολλές χώρες δεν υπάρχουν αξιόπιστα μητρώα) μοιάζει να λαμβάνει ορθή ιατρική φροντίδα. Δεν είναι τυχαίο πως το 80% περίπου σε χώρες με υψηλό εισόδημα μοιάζει να θεραπεύονται, αντιθέτως στις χώρες με χαμηλό ή μεσαίο εισόδημα θεραπεύεται μόλις ένα 30%. Αξίζει να σημειωθεί πως οι περισσότεροι θάνατοι ενδεχομένως να είχαν αποφευχθεί, αν υπήρχε έγκαιρη διάγνωση και φυσικά εξειδικευμένη εν συνεχεία θεραπεία.
Η σημασία της ολιστικής φροντίδας και πλαισίωσης του παιδιού. Πράγματι, η πρόοδος της παιδιατρικής ογκολογίας έχει αυξήσει τα ποσοστά επιβίωσης. Πρόκειται για κάτι αδιαμφησβήτητο ωστόσο, κρίνεται σκόπιμο να δοθεί έμφαση στο γεγονός πως η θεραπευτική προσέγγιση δεν περιορίζεται στη σωματική υγεία. Στο πλαίσιο λοιπόν του βιοψυχοκοινωνικό μοντέλου γίνεται αναφορά για την επίσης επιτακτική ανάγκη ψυχοκοινωνικής υποστήριξης τόσο των ατόμων που νοσούν, όσο και του ευρύτερου υποστηρικτικού πλαισίου. Η διαχείριση της νόσου δεν είναι μόνο ιατρικό ζήτημα! Πρόκειται για διαδικασία που επηρεάζει τόσο το ίδιο το παιδί, όσο και το ευρύτερο κοινωνικό υποστηρικτικό περιβάλλον, για διαδικασία η οποία επιδρά άμεσα στον ψυχικό κόσμο των ατόμων που νοσούν και των γύρω τους.
Η σημασία της ψυχικής ανθεκτικότητας. Λαμβάνοντας υπόψη τα προαναφερόμενα, η σημασία της καλλιέργειας της ψυχικής ανθεκτικότητας, είναι ιδιαίτερη. Κρίνεται αναγκαία η πλαισίωση του παιδιού και της οικογένειας μιας και οι υποστηρικτικές σχέσεις, η δύναμη που ξεπροβάλλει μέσα από το αίσθημα του «ανήκειν» και της ασφάλειας καθώς επίσης και η ενθάρρυνση για συναισθηματική έκφραση και αποφόρτιση, αποτελούν κλειδιά για την κατάλληλη διαχείριση της τραυματικής αυτής εμπειρίας. Κάπου εδώ λοιπόν έρχεται και διαδραματίζει τον τόσο σημαντικό ρόλο της,, η κοινωνία.
Ο ρόλος της Κοινωνίας. Η κοινωνική στάση λειτουργεί καθοριστικά! Ο στιγματισμός, η περιθωριοποίηση και η απομόνωση στα άτομα που νοσούν δεν έχουν θέση σε μια κοινωνία που σέβεται τον εαυτό της, στοχεύει στην εξέλιξη και προάγει την ισότητα. Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι προάγουμε τον ανοιχτό διάλογο επί του θέματος και την ορθή ενημέρωση. Τα δυο αυτά αποτελούν μέσα-εργαλεία που δύνανται να οδηγήσουν από την απομόνωση στην αφομοίωση και την ενσυναίσθηση.
Η ζωή μετά τη θεραπεία. Ο καρκίνος όπως προαναφέρθηκε επηρεάζει το σύνολο της οικογένειας. Οι σχέσεις μεταβάλλονται τόσο μεταξύ των αδερφών (αν υπάρχουν), μεταξύ των παιδιών και των γονέων, όσο και των γονέων μεταξύ τους. Έπειτα η θέση στο κοινωνικό περιβάλλον ενδεχομένως έχει διαφοροποιηθεί μετά τη περάτωση της θεραπείας. Σε ορισμένες περιπτώσεις ο κοινωνικός περίγυρος γίνεται πιο επιφυλακτικός, είτε στη προσπάθειά του να εξασφαλίσει τη δική του ψυχική σταθερότητα και ηρεμία, είτε λόγω άγνοιας αναφορικά με το πως «πρέπει» να μιλήσουν σχετικά με την ασθένεια. Πολλές φορές μάλιστα όταν τα άτομα που έχουν νοσήσει προσπαθούν να ανταπεξέλθουν μόνα τους, οι φίλοι τους διχάζονται για το ποιος πραγματικά είναι άραγε ο ρόλος τους, αμφισβητώντας τον εαυτό τους για το αν μπορούν εν τέλει πράγματι να ανταποκριθούν ή όχι.
Το Κέντρο Ημέρας Παιδιών και Εφήβων στη Μεταμόρφωση, στέκεται δίπλα στον αγώνα κάθε οικογένειας που δοκιμάζεται. Με αφορμή τη σημερινή ημέρα στοχεύουμε πρωτίστως να ενισχύσουμε κάθε μήνυμα αποδοχής και αλληλεγγύης, στη προσπάθεια να εξασφαλίσουμε μια κοινωνία που συμβάλλει θετικά στην ουσιαστική στήριξη των ατόμων – μελών της ανεξαιρέτως. Σε μία κοινωνία που συντροφεύει, φροντίζει και ενθαρρύνει τους πολίτες της να διαχειριστούν κάθε πρόκληση που καλούνται να αντιμετωπίσουν!
Το έργο δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του Προγράμματος του Ταμείου Ανάκαμψης και από 01/01/2025 έως 31/12/2026 συνεχίζει τη λειτουργία του με χρηματοδότηση από πόρους του ΕΣΠΑ 2021-2027, στο πλαίσιο της Πράξης«Λειτουργία δύο (2) νέων Μονάδων Ψυχικής Υγείας της Ελληνικής Εταιρείας Ιατρικής Ψυχολογίας» (Κωδικός ΟΠΣ 6034738), η οποία εντάχθηκε στο Πρόγραμμα «Αττική 2021-2027».
English 
Greek